Komunistyczny indywidualizm Karola Marksa, red. Ingo Pies i Martin Leschke

(Komentarz Demokratesa:  Teoretyk gospodarki Ingo Pies i ekonomista Martin Leschke nie są  autorami lewicowymi. Podkreślając w swej książce aktualność myśli Marksowskiej, odpowiadają na rosnące zainteresowanie Zachodnich Europejczyków  doktryną Marksa  w ujęciach nie zafałszowanych. Niżej przytoczona   charakterystyka „produktu” jest jego reklama handlową).

 

Marksowski komunizm bywa zbyt skwapliwie  utożsamiany z antyliberalizmem, czemu towarzyszy przedstawianie jednostki jako podporządkowanej kolektywowi. W artykułach składających się tę książkę  relacja między komunizmem a liberalizmem została zbadana na nowo w kontekście takich problemów  jak wartość pracy, wyobcowanie, sprawiedliwość (społeczna), rynek i planowanie.   Karol Marks jest  w całej pełni tych słów autorem dziewiętnastego stulecia. Jednakże swoją ogromną siłę burzycielską dzieło jego rozwinęło  dopiero w wieku dwudziestym. W latach 1917 – 1989   do zadania identyfikacji reżimów totalitarnych z ustrojem komunistycznym   zaprzęgano autorytet  Karola Marksa.

Śledząc zwykłą literaturę przedmiotu, odbieramy  Marksa jako małodusznego kolektywistę. Jednakże przy
dokładniejszej lekturze jego tekstów taki obraz okazuje się błędny. To prawda, że  Marks odrzucał współczesny sobie liberalizm, ale nie z tej przyczyny, iżby nie cenił jednostkowej wolności.  Odrzucał liberalizm raczej dlatego że, nie zgadzał się z tym, by wolność jednostki upatrywać w wolności od społeczeństwa – w wolności monady,  wolnej  przez to, że jest wyizolowana od innych. Był przekonany, że wolność istnieje tylko we wspólnocie z innymi ludźmi i przez nią,   że  może się rozwijać tylko w procesie społecznym. W ścisłym związku z tymi  poglądami Marksa autorzy rozważają takie aspekty jego dzieła, jak  problem alienacji, wolność, sprawiedliwość i etyka, a także anarchia rynku i wartość pracy.

Przegląd treści

I. Przedmowa wydawców

• Ingo Pies: Teoretyczne podstawy   demokratycznej polityki gospodarczej i społecznej – wkład Karola Marksa

II. Referaty sesji

• Reinhard Zintl: Wobcowanie  – diagnoza nowoczesności?
• Gerhard Engel (komentarz): Wyobcowanie  – cena nowoczesności
• Guy Kirsch (komentarz): Wyobcowanie – cena wolności
• Harald Bluhm: Wolność w teoriach Marksa
• Thomas Döring (komentarz): Wolność zamiast sprawiedliwości? Karol Marks w perspektywie  ekonomiki instytucji
• Michael Schmid (komentarz): Wolność, sprawiedliwość i utopia u  Karola Marksa
• Walter Reese-Schäfer: Marks i strach przed anarchią rynku
• Klaus Beckmann (komentarz): Czym zajmuje się ekonomista, przez co jest ekonomistą?
• Martin Leschke (komentarz): Lęki przez komunizmem i kapitalizmem
• Birger B. Priddat: „Bogata indywidualność”. Komunizm Karola Marksa jako koncepcja „wolnego czasu dla swobodnego rozwoju”.
• Bernd Hansjürgens (komentarz): Wartość pracy u Karola Marksa: materialna reprodukcja i tworzenie “bogatej ndywidualności”
• Helmut Leipold (komnetarz): Kilka uzupełnień i pytań do Marksowskiej koncepcji komunizmu
• Michael Schramm: Zrozumieć, co znalazłem na ulicy: Karol Marks  – klasyk gospodarczej etyki – tak, czy nie
• Matthias Meyer (komentarz): Nowoczesna etyka gospodarcza a Marksowska krytyka moralności – kilka metodycznych paralel,  być może zaskakujących
• Andreas Suchanek (komentarz): Czego etyka gospodarcza może się nauczyć od Marksa?

III: Epilog –  Hans G. Nutzinger.

 

Źródło: http://www.mohr.de/